Omnibusy zasilane energią elektryczną zdobywają uznanie w wielu miastach, gdzie samorządy dążą do ulepszenia standardu atmosfery. Bryki te nie emitują spalin w miejscu użytkowania, dzięki czemu arterie stają się cichsze, a przechodnie odczuwają zredukowany niedogodność związany z wrzawą silników dieslowskich. Kierowcy doceniają gładkość jazdy i nieobecność wibracji, które towarzyszą tradycyjnym mechanizmom.
Zasilanie baterii przebiega przeważnie nocą, gdy popyt na energię w systemie zasilającym jest niższe. Wybrane zajezdnie zaopatrzone są w panele fotowoltaiczne, które wspomagają czynność napełniania rezerwy prądu. Pozostałe koncepcje przewidują zasilanie błyskawiczne na stacjach końcowych, gdzie autobus uzupełnia moc w czasie niewielkiego przerwy między przejazdami.
Koszt eksploatacji bateryjnego autobusu bywa niższy niż spalinowego odpowiednika, ponieważ silnik na prąd ma mniej części mobilnych, które podlegają zużyciu. Serwisowanie wspomnianego transportera sprowadza się nierzadko do przeglądu układu hamulcowego, zawieszenia oraz samego mechanizmu. Kierowcy przechodzą szkolenia z zakresu oszczędnej techniki prowadzenia, aby jak najpełniej wykorzystać dystans akumulatorów.
Pomimo zalet, wdrożenie floty bateryjnej wymaga nakładów w infrastrukturę ładowania oraz unowocześnienie zajezdni. Aglomeracje etapowo zastępują starsze pojazdy na świeższe wersje, testując różne rozwiązania magazynowania energii. Elektryfikacja transportu publicznej pasuje w ogólniejszą koncepcję zrównoważonego rozwoju przestrzeni aglomeracyjnej, w której cisza, niezanieczyszczone atmosfera i komfort podróżnych idą w parze.